روايت لحظات آخر یک شورشی آرمان‌گرا که به بن‌بست رسیده است.

شخصیت داستان با این که هنوز آرمان‌های دارد، ـ دوست دارد به جای این که دارش بزنند؛ با تفنگ کشته شود.ـ اما چون آرمان‌های‌ش رنگ باخته است، تصميم می‌گيرد خودش را تسلیم کند.

ما در اینجا با داستانی واقع‌گرا و اجتماعی روبرو هستيم. بدون این که نویسنده بتواند در عمق نفوذ کند. گرچه در جاهایی کوشیده، باورهای باطل و آرمان‌های شخصیت داستان را زیر سئوال ببرد و در ذهن شخصیت داستان به کاوش بپردازد، اما به هر حال این داستانی است که در سطح شناور می‌ماند.

به عبارتی نویسنده به جای رخنه در روان شخصیت و در نهایت خلق داستان واقع‌گرای روان‌شناختی؛ سعی در پرداختن حادثه و مضمونی گرفته که مشابه آن؛ در خبرها و روزنامه‌ها فراوان منعکس می‌شود. ـ شاید هم نویسنده به عمد چنین کاری کرده است، چون عنوان داستان به اين امر اشاره دارد. ـ

اما با این وجود؛ داستان چنان ماهرانه پرداخت شده است که خواننده با شخصیت داستان احساس هم‌دلی و حتا لحظاتی نیز با او هم‌دردی می‌کند؛ اما نه آن چنان که او را درگیر کند و جایی در ذهن او حک شود.

متن داستان  را اینجا بخوانید